facebook  linkedin  twitter

Op bezoek bij en goede gesprekken met inspirerende mensen

Een eerste indruk

Het leukste en eigenlijk ook het makkelijkste van raadslid zijn is in gesprek gaan met 'de achterban'. Makkelijk omdat bijna iedereen met wie ik -hoe kort ook- spreek over mijn politieke rol, graag met me doorpraat. Over politiek in het algemeen, over de VVD, over de stad, over persoonlijke ergernissen, wensen en belangen.
Leuk omdat het me altijd veel energie geeft. En dat niet alleen; uit gesprekken met mensen in de stad haal ik ook inspiratie en voeding voor de politieke en praktische weging van bepaalde onderwerpen.

 

Fijn zijn de gesprekken met twee VVD-leden uit Overvecht die zich initiatiefrijk en met veel doorzettingsvermogen inzetten voor hun buurt. Ze organiseren een ontmoetingsplek voor wijkgenoten, maar lopen tegen allerlei onduidelijkheden en onwenselijkheden bij de gemeente aan. De gesprekken met hen zijn vol van ideeën voor oplossingen en ik ben blij als ik soms wat verbindingen kan leggen of hun initiatief onder de aandacht kan brengen van de betrokken wethouders.
Ook kwam ik in gesprek met Malika en Salima, twee ondernemende jonge vrouwen uit Leidsche Rijn. Zij steken veel energie en tijd in hun plannen voor kleinschalige zorg voor ouderen. Daar is onder oudere Utrechters veel behoefte aan, maar het blijkt lastig om een dergelijk initiatief binnen de huidige gemeentelijke netwerkzorg en financieringsconstructies van de grond te krijgen. Met hen sparren over Utrecht en hoe Utrechters de zorg in de gemeente ervaren is verrijkend. Vooral ook omdat ze met hun ideeën een behoorlijk liberale indruk op mij maken. Met hun verhaal kan ik de zorgnotities veel meer tot leven brengen in de debatten.
Of de drie MBO-ers die voor een schoolopdracht met gezonde tegenzin naar het stadhuis kwamen. De manier waarop ze aankijken tegen het landelijk en Europees vluchtelingenvraagstuk en de vragen die ze daarover hebben als het gaat om de gemeente gaf mij zowel bevestigende als nieuwe inzichten. En het enthousiasme waarmee ze na anderhalf (!) uur weer weggingen bevestigt wat mij betreft dat het plezier in politiek besmettelijk kan zijn.